Boer zijn is een manier van leven!

Leuke stadjes waar je al dwalend door de smalle straatjes de historie nog voelt. Eindeloze boswandelingen door een prachtig heuvelachtig landschap. Heerlijke fietsroutes langs mooie boerderijen en gezellige restaurants, dat is de Achterhoek. Maar vandaag even niet. Het is een grijze dag, maar dat kan voorkomen in november. We gaan op bezoek in IJzerlo (Aalten) bij ‘Nieuw Thijs’ de boerderij van familie Wildenbeest. Onze grijze stemming verandert als we het erf van de familie Wildenbeest oprijden. Met een kenmerkende Achterhoekse tongval worden we hartelijk begroet door Heinry. De door ons meegebrachte Limburgse vlaai wordt dankbaar aangesneden en we gaan in gesprek.

Ik wilde al vroeg boer worden 

“Het houden van vleeskuikens, het houden en melken van Jersey-melkkoeien, het buiten zijn, maar ook met onze paarden mennen, dat is hét leven althans onze manier van leven”, aldus Heinry Wildenbeest en zijn vrouw Henrike. “De plek waar we nu wonen is al sinds begin vorige eeuw familiebezit. Ik ben de derde generatie op het bedrijf. De boerderij was vroeger van een herenboer en behoorde tot het landgoed ‘Oud Thijs’. In 1930 kocht mijn grootvader de arbeidersboerderij en eind jaren zestig gaat mijn vader Henk Wildenbeest aan de slag met een gemengd bedrijf met koeien, varkens en vleeskuikens. Daarnaast was mijn vader actief in de varkenshandel. Omdat het allemaal wat te veel werd stopt vader in 1972 met de koeien”, aldus Heinry.

Heinry vervolgt: “Voor mij was het al vroeg duidelijk, ik wilde boer worden. Als 18-jarige ging ik in 1990 thuis mee aan de slag. Samen met mijn ouders bouwen we het bedrijf uit tot 1.200 vleesvarkens en 50.000 vleeskuikens en kopen we grond bij voor mestafzet, maar ook met het oog op de toekomst.”

Een jongensdroom in vervulling

Henrike en Heinry geven elkaar de ruimte om ieders jeugddroom te verwezenlijken. Zo is Henrike verpleegkundige en werkt momenteel nog altijd met heel veel plezier op de intensive care in het ziekenhuis in Doetinchem. Haar droom om mensen te helpen in moeilijke tijden geeft ze op deze manier een mooie invulling. Heinry is helemaal gek van koeien en het buitenleven. Heinry: “De spaarzame vrije tijd wordt besteed aan het mennen van paarden, samen rijden we een tweespan. Maar het állermooiste vind ik nog steeds het melken van de koeien. Het is mooi, dankbaar en rustgevend werk. Je controleert tijdens het melken altijd of de koeien gezond zijn en deze zorg wordt goed beloond met volle melkglazen. Daar doe je het uiteindelijk voor.”

HET MOOISTE VIND IK NOG STEEDS HET MELKEN VAN DE KOEIEN. DANKBAAR EN RUSTGEVEND WERK.

Toch was de vervulling van de jeugddroom om koeien te melken niet vanzelfsprekend en in het begin zelfs ver weg voor Heinry. “Zeker, het was een flinke uitdaging om mijn droom te verwezenlijken. In 1972 heeft mijn vader namelijk de koeien weg gedaan, er was dus geen melkquotum en weinig grond. De vleeskuikentak rendeerde weliswaar prima waardoor de varkens uiteindelijk plaats moesten maken voor een uitbreiding naar 100.000 vleeskuikens. Maar mijn passie voor koeien werd alleen maar sterker. Ik houd van koeien en ondanks dat ze mij wel eens voor gek verklaarden, bleef ik volhouden om rundveehouder te worden. Ik trok mijn eigen plan.”

Denemarken vormt het begin

“Ik bouwde in 2012 een ligboxenstal en kocht een tweedehands melkstal. Daarna trok ik naar Denemarken waar ik op drie locaties 25 Jersey-pinken kocht. Ik heb alles gedaan in eigen beheer met eigen
handen met hulp van enkele zzp’ers. Ik probeer de kostprijs zo laag mogelijk te houden.” We vragen Heinry waarom de keuze is gevallen op Jerseyrunderen? “Het Jersey-ras past bij mijn visie. Jerseys zijn gemakkelijk te managen, gaan lang mee en hebben een super goede gezondheid. De meerprijs van 8 à 9 cent per liter melk door 4,2% eiwit en 6,2% vet te melken, compenseren de mindere liters melk ruimschoots. Mede door een rantsoen zonder duur krachtvoer. Deze kleine Jerseykoeien hebben beduidend minder voer nodig, dit past bij de gelimiteerde eigen grond van 17 hectare.”

Een goede basis voor de toekomst

Precies op het moment als we Heinry vragen naar zijn toekomst, komt zoon Joost thuis van school en schuift nog even aan. Heinry: “Omdat Joost, de beoogde bedrijfsopvolger, straks ook aan de slag wil, hebben we verregaande plannen om uit te breiden. 

De rundveestal wordt uitgebreid naar in totaal 180 dieren, deels melkkoeien en deels jongvee. Ook het aantal vleeskuikens zullen we in 2018 uitbreiden naar 122.000 stuks.” “De vleeskuikens doen het sinds de overstap naar voer van Vitelia Voeders meer dan uitstekend, dat mag je gerust in de Vitelia Vitaal vermelden. Ik heb verschillende voerleveranciers geprobeerd maar de technische en economische cijfers met het voer van Vitelia zijn de beste. Dan is de keuze snel gemaakt. De eindgroei en voederconversie zijn ongeëvenaard waardoor er onder de streep het meeste overblijft. Omdat ik makkelijke rondes draai bij de vleeskuikens, kan ik volop aandacht geven aan de overige werkzaamheden op het bedrijf. Mijn tijdsbesteding is gemiddeld 60% van de arbeid bij de kuikens en 40% bij de melkkoeien”, besluit een tevreden Heinry.

Joost vult tenslotte aan: “We hebben sinds 2016 ook 681 zonnepanelen, goed voor zo’n 170.000 kW. Dit zal zeker gaan bijdragen aan het resultaat. Het aanleggen deden we ook hier weer hoofdzakelijk zelf. Het maakt deel uit van onze manier van ondernemen. We werken met een budget waarvoor wij denken dat we het kunnen maken. We proberen op deze manier de kostprijs laag te houden voor de
toekomst.”

De geschiedenis herhaalt zich. De derde en de vierde generatie Wildenbeest timmeren samen verder aan de weg met een duidelijk plan en een visie.